Burnuma değiyor anne,
Yağmurla o al kınanın kokusu.
Gönlüme hasret vardı yine,
Gözümde yokluğunun korkusu.
Kapıma varsa da o güzide bahar.
Sinemde erimedi halen karlar.
Kulak zarımda sirenler, çanlar:
Bir tebessümün ki
Yarına sabrımı sağlar.
Kurudu artık anne,
Geçen yılın o mor gülleri
Saksısında birikti,
Onca yılın hüzünleri.
Anne...
Burnuma değiyor,
Yağmurla o al kınanın kokusu.