İlhami Emin


İlhami Emin

8 Ağustos 1931 yılında Makedonya’nın Radoviş’in İzlova köyünde dünyaya geldi. İlköğrenimini Radoviş’te tamamlayan İlhami Emin, Üsküp’e giderek, Yüksek Pedagoji Enstitüsü’nü bitirdi. İlhami Emin, ilk başlarda Makedonca şiirler ve eleştiriler yazdı. Daha sonra ise Türkçe yazmaya başladı. Gazetecilik yıllarında ve sonraları kültür ve edebiyat konularıyla yakından ilgilendi. Şiirlerinde klasik dönemin edebiyat kültürüne yöneldiyse de ilk şiirlerinde serbest şekillerden faydalandı. Serbest söyleşiler içerisinde birtakım ölçüler de kullandı. Sosyal konuların yanında dini, tarihi ve kültürel konulara yer verdi. Taş Ötesi ve Gülkılıç ile önemli bir çıkış yakaladı. Sonraki yazılarında yer yer zorlamalar da olsa, sürekli gül imajından faydalanmaya çalıştı.
    Çocuklar için yazdıklarında telkinlerle iyiye ve doğruya yönlendirme İlhami Emin’de de önemle yer alır. Manzum masal denemeleri yapan Emin, Makedonya Türklerinin edebiyatında öncelikle şair olarak tanınır. Çocuklar için yazdığı şiir kitapları; Zivotot pee i plaçe (1955), Denonokye (1975), Ay Kedisiz Saray (1964), Kırk Dost (1965), Güneşli Şiirler (1966), Şiirli Alfabe (1975) adlı kitaplarıdır. Taş Ötesi (1965), Gülkılıç (1971), Gülçiçek (1972), Gülçiçekhane (1974), Gülev (1980), Yörükçe (1984), Güldeste (1991), Güldin (1993) ve Gülyol (2003) yayımlanmış olan şiir kitaplarıdır. 2016 yılında ise İlhami Emin’e ithafen, Yrd. Doç. Dr. Nazlı Rânâ Gürel ve Yrd. Doç. Dr. Zeki Gürel’in “Gülkaya İlhami Emin-Hayatı Sanatı Eserleri” (Yeni Balkan Yayınları, 2016) adlı kitabı yayınlandı.
    İlk dönem şairler arasında ve Makedonya Türklerinin şiirinde önemli bir yeri olan İlhami Emin, şiirlerinde bir arayış içindedir. İlhami Emin’de geçmiş zaman kavramı önemlidir. Ölçülü söz olan halk türkülerinden ve bütün olarak halk kültüründen faydalanmıştır. Giderek tasavvufi konulara yönelmiştir.